یادداشت مسعود طولابی / افق لرستان.شهری که قلعهی فلکالافلاکاش قرنها ایستاده، اما فرصتهایش یکییکی فرو ریختهاند.
جوانانش با مدرکهای دانشگاهی در دست، در صفهای طولانی بیکاری ایستادهاند، و امیدشان را در مهاجرت به شهرهای دیگر جستوجو میکنند.
در این میان، خیبر خرمآباد، تیمی از دل همین مردم، از دل همین دردها، برخاسته است. تیمی که امروز پرسپولیس، غول فوتبال ایران را شکست داد؛ نه فقط در زمین، بلکه در دلهای مردمی که سالهاست منتظر یک پیروزیاند. این برد، فقط یک نتیجهی ورزشی نبود؛ این، فریادی بود از خرمآباد به گوش ایران: ما هستیم، ما میتوانیم.
خیبر، حالا دیگر فقط یک تیم نیست. خیبر، نماد مقاومت است. نماد شهری که با وجود همهی محرومیتها، هنوز ایستاده، هنوز میجنگد. این تیم، میتواند موتور محرک توسعهی خرمآباد باشد. میتواند جوانان را از گوشهی خیابانها به زمینهای فوتبال بکشاند، میتواند سرمایهگذاران را به لرستان بیاورد، میتواند رسانهها را وادار کند تا بار دیگر به این شهر نگاه کنند.
اما این اتفاق، خودبهخود نمیافتد. خیبر نیاز به حمایت دارد. نه فقط حمایت مالی، بلکه حمایت فکری، فرهنگی و رسانهای. باید زیرساختهای ورزشی خرمآباد تقویت شود. باید آکادمیهای فوتبال در محلههای محروم راهاندازی شوند. باید خیبر، به عنوان یک برند شهری، در برنامهریزیهای توسعهای استان جایگاه پیدا کند.
خرمآباد، با طبیعتی بینظیر، با مردمی خونگرم، با تاریخی غنی، شایستهی دیدهشدن است. خیبر، میتواند این دیدهشدن را رقم بزند. میتواند خرمآباد را از حاشیه به متن بیاورد. میتواند اشتغال ایجاد کند؛ از فروش بلیت مسابقات گرفته تا گردشگری ورزشی، از تولید محتوا تا جذب اسپانسرهای ملی.
امروز، خیبر پرسپولیس را شکست داد. اما مهمتر از آن، خرمآباد توانست خودش را به خودش ثابت کند. ثابت کند که هنوز هم میتواند قهرمان باشد. هنوز هم میتواند بدرخشد. هنوز هم میتواند امید را در دلهای خسته زنده کند.
این پیروزی را باید جشن گرفت، اما نه فقط با شادی، بلکه با برنامهریزی. خیبر را باید بهانهای کرد برای ساختن. برای اشتغال. برای توسعه. برای بازگشت غرور به شهری که سالهاست در سکوت، منتظر شنیدهشدن است.
خرمآباد، با خیبر، میتواند دوباره برخیزد.
